مقصد رشد اخلاقی

نویسنده: محمد عالم زاده نوری

چکیده:
اين مقاله در صدد تبيين مقصد رشد، و ارزش انسان در حيات فردي و اجتماعي است. انسان داراي يك هويت فردي و يك هويت اجتماعي است. مقصد رشد و ارزش انسان در حيات فردي، با دو عنوان «قرب به خدا» و «حيات طيب» مشخص شده است. قرب به كمال مطلق، به معني كامل تر شدن است. انسان هرچه كامل تر شود، به خدا نزديك تر مي گردد. هركس به خدا وابسته تر و فقيرتر باشد، كامل تر و به خدا نزديك تر است.
متكلمان حيات را به تركيبي از «ادراك» و «قدرت» معنا كرده اند. موجود زنده، موجودي است كه شعورمند و توانا، داراي قدرت شناخت و تصرف است. «حيات» در موجودات زنده داراي درجه بندي و مراتب است. هر چه انسان از اين دو ويژگي بيشتر بهره مند باشد، به معناي حقيقي حيات، نزديك تر است.
در بعد اجتماعي نيز، ارزش انسان بر اساس خدماتي است كه ارائه مي دهد؛ هرچه اين خدمات ارزنده تر و گسترده تر باشد، تاثير وجود شخص بيشتر و در بعد اجتماعي موفق تر است.

کليدواژگان: قرب به خدا، حيات، حيات طيب، كمال مطلق، حيات اجتماعي، ادراك و قدرت، كمال فردي، كمال اجتماعي، ارزش انسان